Het verhaal van Jelte

Jelte Stronkhorst heeft op 6 september 2009 ten gevolge van zware mishandeling door 2 oudere jongens ernstig hersenletsel opgelopen. Hierbij raakte Jelte in een diepe coma.
Na een lange en moeilijke tijd in ziekenhuizen en een revalidatiecentrum in Tilburg werd geadviseerd Jelte op te laten nemen in een instelling omdat hij nooit meer beter zou worden en altijd als een kasplantje zou moeten leven.
Hij zou altijd vegetatief blijven en zich niet bewust zijn van zijn omgeving.
Zodoende kreeg Jelte in het UMCG en in het revalidatiecentrum Leijpark in Tilburg niet voldoende fysiotherapie, Jelte werd opgegeven en vergroeide elke dag meer. Jelte's vader, moeder, zus en broertje zagen duidelijk dat Jelte achteruit ging en dat hij wel degelijk bewust was en namen hem tegen het advies van de artsen mee naar huis. Jelte was op dat moment zo stijf als een plankje, had een beginnende scoliose, een neussonde en 20 verschillende soorten medicijnen per dag.

Thuis werd een therapieprogramma volgens het Engelse BIBIC programma opgesteld met vele fantastische vrijwilligers en daarnaast werd er geld ingezameld om hyperbare zuurstoftherapie en intensieve oefentherapie, waaronder thersuit therapie, te kunnen volgen in Amerika, waar meer kennis is van de behandeling van hersenletsel.
In augustus 2010 kon het gezin dankzij de aandacht van de media en vele gulle gevers vertrekken naar Amerika, de reis ging per vrachtschip, kosteloos aangeboden door een anonieme rederij.
Elf maanden lang werd Jelte in Amerika behandeld, waarin hij ook 2 keer naar Mexico is geweest voor stamceltherapie.
In Amerika bevestigden de artsen en therapeuten wat wij dachten, Jelte is bewust van zijn omgeving maar "Locked in", dit betekend dat Jelte alles hoort en begrijpt, maar dat de aansturing naar zijn motoriek faalt, dus dat hij niet kan laten horen of merken, dat hij het begrijpt.
Jelte probeert dit wel uit alle macht, door middel van knipperen met zijn ogen, wiebelen met zijn tenen en klanken maken communiceert hij zo goed als hij op dit moment kan.
Wel is er door de schade in zijn hersenen vertraging in zijn reactie, je moet vaak 10 seconden wachten op antwoord, en je moet heel alert zijn op de signalen die Jelte geeft.
Stijf als een plankje is Jelte niet meer, hij is ontzettend soepel geworden en heeft een klein beetje controle gekregen over zijn armen, hierdoor kan hij nu met een knop gaan leren werken die we aansluiten op de laptop zodat hij eenvoudige spelletjes kan doen.
De neussonde is eruit, Jelte eet heerlijk met de pot mee, aardappelen, vlees en groente gaan gewoon in de blender, Jelte geniet hier erg van.
Alle medicatie is gestopt en Jelte functioneert prima zonder.
Natuurlijk hadden wij gehoopt in Amerika reuzestappen vooruit te kunnen maken, maar dat is niet realistisch, kinderen met hersenletsel maken meestal maar babystapjes vooruit, kleine, maar o zo belangrijke stapjes, want 10 kleine maakt nog altijd 1 grote!!

Bij Jelte thuis is een therapieruimte ingericht waar Jelte elke dag zo'n 3 uur lang traint met Koen Schols, Koen is een sportinstructeur uit Biddinghuizen die vanaf de terugkeer uit Amerika intensief betrokken is bij Jelte en die  zich op dit moment aan het bijscholen is in Amerika om gecertificeerd therasuit therapeut te worden, verder blijven wij ook zoeken naar alle mogelijkheden die er zijn om kinderen met hersenletsel te helpen.
Binnenkort gaat Jelte 2 keer in de week een uurtje naar school, naar zijn eigen oude klas en klasgenoten, die hem enorm gesteund hebben tijdens deze hele periode, De kinderen vinden het geweldig dat Jelte weer in de klas komt, en zodra Jelte het woord school hoort begint hij te lachen!
Afgelopen oktober zijn de therapeuten uit Amerika naar Biddinghuizen gekomen omdat wij dolgraag ook andere kinderen met niet aangeboren hersenletsel willen helpen.De therapeuten zijn 3 weken geweest en we hebben in die drie weken 18 kinderen kennis kunnen laten maken met de Amerikaanse methode.
Het was een groot succes, er zijn prachtige resultaten bereikt, kinderen die zelfstandig gingen staan, zelfstandig gingen lopen!
Het was zelfs zo'n groot succes dat de therapeuten in het voorjaar van 2012 terug komen voor een 2e trainingssessie.
Een wonder?? Nee, 3 weken lang, 2 tot 3 uur per dag, keihard werken voor die kinderen, anders komen ze er niet.

Waarom kan dit niet in Nederland? Dit is iets wat we ons blijven afvragen, als je geen intensieve therapie doet met deze kinderen zullen ze stijf worden en volledig vergroeien en dus nog meer zorg nodig hebben.
Met 2 keer een half uur fysiotherapie per week zoals normaal is hier in Nederland zullen deze kinderen nooit de kans krijgen om weer een stukje terug te krijgen van hun verloren leven.
Kinderen met hersenletsel moeten niet weer opnieuw beginnen, ze moeten met een enorme achterstand beginnen, en wat het nog triester maakt, deze kinderen weten wat ze moeten missen, ooit waren ze gezond!!!

Ons doel is om Jelte en andere kinderen met niet aangeboren hersenletsel een eerlijke kans te geven, een kans op een betere kwaliteit van leven, een kans om eens echt te kijken hoever je nu kan komen.
En om mensen en kinderen ervan bewust te maken dat deze kinderen vaak veel meer meekrijgen dan je denkt, hoe frustrerend is het als je zo'n enorm trauma hebt meegemaakt en daarna opgesloten zit in je lichaam.
Hoe erg is het dan als mensen "over je heen" praten alsof je er niet bent, alsof ze je niet zien?, alsof je gek bent?
Jelte is een slim ventje, en hoewel zijn lijf nog niet meewerkt, zijn hoofd doet het nog steeds!  
En daarom geven we niet op, Jelte zit nog steeds gevangen in zijn lijf, maar wij geloven dat hij er stukje bij beetje uit zal weten te komen, dat kost heel veel tijd, kracht en geld, want Jelte blijft de komende jaren intensieve therapie nodig hebben
Maar hij is het meer dan waard om op te wachten!!!


Heel erg hartelijk bedankt voor uw gulheid en medeleven
Vooral namens onze Jelte,
Jan, Cindy, Emma en Hessel