Het scheepsjournaal van onze overtocht

Van de kapitein van het vrachtschip krijgen wij geregeld een update over de reis. We zullen deze berichten op deze pagina plaatsen om u zoveel mogelijk op de hoogte te houden.



Maandag 23-8-2010 Op weg

We varen nu, maandag 08:00 scheepstijd, op 75 mijl ten Oosten van Aberdeen. Op weg naar Schotland waar we via de Pentland Firth bovenlangs zullen varen. Daarna steken we over naar het Zuidpuntje van Newfoundland en dan hobbelen we een beetje langs de kust van Nova Scotia, cape Cod enzo naar de Delaware bay. We hebben nu prachtig weer, bijna geen wind, vlak zeetje en de stroom mee. De weersvooruitzichten voor de komende vijf dagen zijn goed, lekker de wind mee, dus het belooft een rustige, snelle oversteek te worden.

Dinsdag 24-8-2010 Verslapen

Alweer 2 dagen onderweg. Gisteren zijn we tussen Schotland en de Orkney Eilanden doorgesjeesd. We hadden slechts 6,5 mijl stroom mee, dus een record zat er deze keer niet in. Twee weken geleden gingen we nog 32,5 knopen, nu maar 25.
Nu alweer op de grote plas, bijna 200 mijl ten westen van de Hebriden. Hebben een beetje deining waardoor we rustig een beetje slingeren. Niet te veel maar juist genoeg om lekker in slaap gewiegd te worden.

Met de familie gaat het goed. Gisterenochtend hadden ze zich verslapen. Da's wel logisch, na alle hectiek van de afgelopen maanden eindelijk eens een beetje rust in je lijf op deze varende oase van stilte. Dan slaap je al gauw een gat in de dag. Vanochtend waren ze lekker op tijd op. Jan en Cindy hadden niet zo lekker geslapen, Emma en Hessel wel en Jelte weer wat minder. Het wennen aan het schip duurt altijd wel een paar dagen dus het slapen zal wel gauw beter gaan. Het is natuurlijk een grote verandering. Het weer is goed, zon en af en toe een buitje en weinig wind. Alleen wat deining waardoor we een beetje slingeren maar dat wordt gelukkig de komende dagen alleen maar beter. Net hebben Cindy en Emma een regenboog gefotografeerd. De eerste dagen zal het buiten een beetje koud zijn maar hoe dichter we bij Amerika komen hoe warmer het wordt. Wie weet kan er dan wat naar buiten gegaan worden.

Gisteren een sloepenrol gehouden en de derde stuurman heeft ze uitgebreid van alles uitgelegd over de sloepen en ze zijn er ook in geweest. Verder bekijken ze het hele schip en ze vermaken zich prima.

Morgen weer verder,


Woensdag 25-8-2010 Walvissen en Dolfijnen

Goedemorgen allemaal, We zitten nu alweer zo'n beetje middenop de grote oversteek. Nu, woensdagochtend, ongeveer 575 mijl, da's 1065 km, ten Zuid-Zuid-Oosten van Reykjavik. Is ongeveer het verst dat we van land af zijn op de oversteek. Morgen zitten we het dichtst bij Groenland en vrijdag knallen we alweer langs het zuidelijkste puntje van Newfoundland.

Vanochtend verkeerde de familie in grote opwinding want Jan had vanaf de brug walvissen gezien. Gelijk Cindy en de kids gebeld maar helaas kwamen ze te laat. Eventjes later was er een groep dolfijnen die een kijkje kwam nemen. Cindy heeft foto's gemaakt. Valt meestal niet mee om ze erop te krijgen want tegen de tijd dat je camera reageert zijn ze alweer onder water verdwenen. Dus als er wat op staat is het waarschijnlijk alleen een plons.

Het is vrijwel windstil, alleen een beetje deining waardoor we nog lichtjes slingeren. Of we vandaag de zon te zien krijgen zal er om spannen. Het varen begint te wennen en ze hadden goed geslapen. Jan smult van het eten. Onze chef is er eentje van de Hollandse pot en dat is dus wel aan Jan besteed.

Ondertussen is alles ingericht. De hutten boven zijn de slaapkamers, beneden zijn de chauffeursmessroom de eetkamer en de chaufferusdayroom de woonkamer geworden. Ze hebben er echt hun thuis van gemaakt. Kortom, het gaat hier prima. We hebben geen last van elkaar en iedereen kan gewoon z'n eigen ding doen. Sinds gisterenmiddag geen TV meer maar daar keken ze toch nauwelijks naar.

Morgen verder.



Donderdag 26-8-2010 Elke dag de klok een uur terug

Vanmiddag om een uur of 1 zijn we precies op de helft van de reis naar Baltimore. Over tijd gesproken: We zetten nu t/m zaterdag elke dag de klok een uur terug om op Amerikaanse tijd uit te komen. Op dit moment hebben we het drie uur vroeger dan jullie en we moeten nog 3 uur terug zodat we uitkomen op 6 uur vroeger.Daar moet je wel rekening mee houden met bellen, stel je voor dat je iemand in je onschuld wakker gaat zitten bellen, daar maak je geen vrienden mee! We hobbelen ondertussen gewoon door. Uur na uur, dag na dag, met dezelfde snelheid van 17.7 knopen. Da's bijna 33 km per uur. Dat lijkt niet veel maar per dag leggen we zo toch al gauw een kleine 800km af. Probeer dat maar eens op je brommer. Gisteren was het walvissen kijken geblazen. We hebben er een hoop gezien. Doordat het windstil was, geen golven, zag je al op grote afstand de fonteinen die ze uitblazen. De familie bleef heen en weer rennen met kijkers en camera. Gisteren werd het in de loop van de ochtend zonnig en we hebben uiteindelijk een prachtdag achter de rug. Vandaag is het minder; bewolkt en gelukkig wederom weinig wind. Door de deining slingeren we nog steeds een beetje.

Volgens mij hebben onze gasten al aardig zeebenen. Het slingeren is precies genoeg om 's avonds lekker in slaap gewiegd te worden.

Morgen verder!

Vrijdag 27-8-2010 Bijna aan de overkant!

Goeiemiddag allemaal,

Vanaf vandaag wat later dan jullie gewend waren maar dat komt door het tijdverschil. De ochtend begon bewolkt maar nu genieten we van een strak blauwe lucht. Vrijwel windstil en voor deze plek een knappe temperatuur van een graad of 15. Normaal zouden we hier al een paar dagen in de mist hebben moeten varen maar blijkbaar heeft iemand speciaal voor de Stronkhorstjes al de hele tijd helder weer geregeld. Kunnen ze fijn zeebeesten kijken. Vandaag tot nu toe (bijna 12 uur) alleen wat tuimelaars gezien.

Komende nacht, kunnen we wel stellen, komen we aan de 'overkant' aan. Varen we vlak langs Cape Race. Zoek dat maar eens op in de Bosatlas! Daarna zakken we af langs Nova Scotia en dan zo langs de Amerikaanse kust richting de Delaware bay. Dat langs de kust is wat betrekkelijk want daar zitten we soms nog wel meer dan 100 mijl vanaf. Al met al nog 3 nachtjes slapen en we kunnen voet aan wal zetten in Amerika. Met de familie gaat het prima. Ze eten hun buikjes rond en ondanks dat we geen entertainment hebben, zoals op een cruiseschip, vervelen ze zich geen moment. We kletsen heel wat af en de sfeer blijft prima. Als jullie het weer volgen op TV heeft de weerman jullie er waarschijnlijk op gewezen dat er 2 orkanen rondspoken, Danielle en Earl. Ik kan jullie geruststellen dat we daar ver uit de buurt blijven en ik verwacht dan ook dat we daar geen last van zullen hebben. Jullie zouden er in Nederland wel last van kunnen krijgen, mochten ze uiteindelijk als depressie de oversteek naar Europa maken. Berg de laarzen nog maar niet op!

Zo, dat was het alweer voor vandaag.

Morgen verder. Groeten aan allen,



Zaterdag 28-8-2010 Bijna weer aan wal!!

Goedemorgen allemaal,

Wat een mazzel. Vannacht zaten we in de mist en in de regen maar nu (8 uur) breekt de zon er alweer door. We zijn vannacht Cape Race voorbijgevaren. Zitten nu 150 mijl ten Oosten van Sydney. Geen paniek, we zitten niet opeens bij Australie. Neen, we zitten bij een van de vele andere Sydney's en wel die op de noordpunt van Nova Scotia. Kortom, we schieten lekker op. Het ziet ernaar uit dat we op zaterdag de 4e september in Jacksonville liggen. Komen we dan vrijdagavond of zaterdagochtend vroeg aan. Dat is volgens mij een dag later dan we eerst dachten maar dat komt omdat we in Baltimore nogal veel moeten laden. Zodoende gaat dat ons na 2 dagen lossen nog wel een dag extra kosten.

In Baltimore is er misschien wel tijd om even aan de wal te kijken. Het is er niet veel soeps maar er is in ieder geval meer te zien dan in Fort Lauderdale. Kan er alvast aan de Amerikaanse cultuur van McDonalds, Coca Cola en dikke auto's (en dito mensen!) gewend worden. Zoals gezegd, Baltimore heeft gelukkig nog wel wat meer te bieden. We hebben een auto met chauffeur tot onze beschikking dus we kunnen overal heen.

Dat was het weer,

Morgen meer,



Zondag 29-8-2010 ErtwenSoep met Pannekoeken

Goedendag allemaal,

Alweer een week onderweg. Gisteren hadden we de enige echte Hollandse koopvaardijzaterdaglunch:

Erwtensoep met pannenkoeken. Dat was dus smullen, niet van die slappe hap maar stevige soep met grote stukken van van alles erin. De passagiers hebben alles opgegeten.

Vandaag gaan we tussen de middag lekker aan de borrel. Kok Dirk maakt allemaal borrelhapje, pilsje van de tap, en het wordt al gauw reuze gezellig. Gisteren was het ook voor het eerst boven de 20 graden. Ze hebben lekker op het 'promenadedek' gewandeld en in de zon gezeten. Jelte was volgens mij voor het eerst buiten en het heeft hem vast goed gedaan, de frisse zeelucht. Vandaag wordt het een nog mooiere dag dan gisteren. Eigenlijk gaan we er vanaf nu elke dag op vooruit. Tot aan Florida steeds wat warmer tot het echt niet meer lekker is buiten. Gelukkig hebben ze airconditioning uitgevonden want zonder is het daar echt niet uit te houden. Je kunt zien en horen dat we er bijna zijn. Op de radio mis er weer een hoop gekrakeel te horen en de kleine plezier- en vissersbootjes zijn ook niet meer te tellen. Wie weet komen we Laura nog tegen.......

Tot morgen!

Kapitein ...



Maandag 30-8-2010 Kapitein Jan Stronkhorst

gm,



Nog een paar uurtjes en dan krijgen we de loods aan boord.

Het gaat hier wel wat anders dan bij vertrek uit de Eemshaven. Toen was het iets meer dan een uurtje met de loods aan boord, nu wordt het wel een uur of negenenhalf. Om 12 uur komt de loods aan boord. Dan gaan we drie uurtjes lekker vol gas de Delaware bay in richting Philadelphia. Nu vraagt de oplettende lezer zich natuurlijk af: "Ze gingen toch naar Baltimore?" Dat gaan we ook want op een gegeven moment slaan we links af, het Chesapeake & Delaware Canal in. Daar kruipen we dan door met een slakkengangetje van 7 - 10 knopen. Dan komen we bovenin de Chesapeake bay uit. Die zakken we een paar uurtjes af om dan rond half tien vanavond gemeerd te liggen in Baltimore. Het wordt hier steeds gekker, Jan wordt tegenwoordig door Emma kapitein Jan genoemd omdat hij zo vaak op de brug te vinden is. Ik maar denken dat ik de kapitein was..... Zaql bij de Toys'R Us een mooie kapiteinspet voor hem kopen..... Gisteren hebben ze weer lekker van het zonnetje genoten. Het wordt weer een zonnige dag en we gaan vandaag de 25 graden wel halen. Als het goed is heeft de agent van ons geregeld dat de inklaring vanavond soepeltjes verloopt. De Douane en Immigration komen aan boord om even de paspoorten te checken en wat stempels te zetten en dan is iedereen vrij om de wal op te gaan. Wellicht dat de passagiers morgen en overmorgen ook even de gelegenheid nemen om aan de wal te kijken. Zal wel wennen worden om weer vaste grond onder de voeten te hebben. In ieder geval staat vanaf dinsdag lunchtijd onze auto met chauffeur weer voor iedereen klaar. Hij heeft een echt giga aso-bak dus iedereen mag mee.

Groetjes van ons allemaal,



Dinsdag 31-8-2010 Beter als de NS

goedendag,



Maandagavond precies volgens de dienstregeling aangekomen in Baltimore. Bij vertrek uit de Eemshaven, wat lijkt dat alweer lang geleden, gezegd dat we er maandag om 21:30 zouden zijn en voila: nog beter op tijd dan de NS lagen we om 21:30 vastgeknoopt. We snappen niet dat jullie klagen over het weer. Hier is het net boven de dertig graden. De lucht is blauw en er staat bijna geen wind. Over wind gesproken: Van de week had ik het al over een orkaan. Het orkaanseiozoen loopt van juni tot december en de eerste bijna drie maanden zijn er pas 3 geweest. Nu opeens drie in een week. "Earl" lijkt ons parten te gaan spelen. Die ligt donderdag en vrijdag precies voor de Chesapeake bay. Dat is nou net waar wij uitkomen van Baltimore naar Jacksonville. Het zou zomaar kunnnen dat we moeten besluiten wat langer in Baltimore te blijven want om nou in golven van 6-9 meter terecht te komen is niet zo sexy. Hierdoor wordt onze aankomst in Jacksonville natuurlijk ook ongewis. Eerst maar eens kijken wanneer we hier klaar zijn met lossen en laden. Het lossen verloopt vrij voorspoedig en zal in de loop van woinsdag wel klaar zijn. Over de duur van het laden blijft het koffiedik kijken. Het zou zo maar kunnen dat we donderdagavond pas klaar zijn. Dan hangt het af van waar "Earl" zich bevind of het verantwoord is om te vertrekken. Met de familie gaat het nog steeds goed. Vandaag zijn Cindy, Hessel en Emma de wal op geweest. Ze hebben zich, volgens onze privechauffeur prima vermaakt.

Morgen verder.

Greetz,





Donderdag 2-9-2010 Earl........

Hallo allemaal,

Nu, donderdagmorgen 11uur, is het alweer lekker warm (33 graden). We zijn in afwachting van orkaan Earl die hier vlak langs de kust naar het noorden trekt. Vonden we vorige week nog dat er dit jaar best wel weinig orkanen zijn, zijn er nu al 4 in een week. Wij zitten hier met Earl en verderop hebben ze Fiona en Gaston gespot. Vroeger hadden de orkanen alleen jongensnamen maar nadat boze vrouwen hebben gelobbyd bij de mensen die er over gaan wisselen ze nu jongens- en meisjesnamen af. Aan het begin van het jaar/seizoen worden de namen al bekendgemaakt, hoeven we ze alleen maar af te vinken. Affijn, op zee willen we dus niet wezen, ze hebben het over golven tot wel 47 voet, da's dik 14 meter. Normaal gaan we golven vanaf 4 meter al uit de weg. Hier in Baltimore krijgen we waarschijnlijk wel harde wind maar echt stormen zal het wel niet, daarvoor zitten we te ver landinwaarts. Het gaat vast wel regenen. Voor de zekerheid wat extra trossen vastknopen en de motoren stand-by, dan moet het allemaal wel goed komen. Ik verwacht dat we op z'n vroegst vrijdagmorgen vertrekken. Dan zijn we op z'n vroegst zondagmorgen in Jacksonville. Ondertussen hebben de Stronkhorstjes natuurlijk al aan de wal gekeken. Onze chauffeur heeft ze rondgereden. Gelukkig hebben ze hier overal airconditioning want het is buiten dus echt niet meer lekker. Het is een kwestie van gauw van de ene naar de andere winkel snellen en dan daarbinnen lekker afkoelen. Zodra je in de zon komt is het helemaal niet meer te harden. Het slechte nieuws is dat het in Florida deze tijd van het jaar nog even wat erger kan zijn en het goede nieuws is dat wij straks weer lekker de kou op gaan zoeken.

Morgen meer, o.a. over hoe het is afgelopen met Earl.



Groetjes, van de kapitein



Vrijdag 3-9-2010 Winstil

goedemorgen,

Vrijdagmiddag om 2 uur vertrokken. Zakken de Chesapeake bay af en dan zetten we om een uur of 10 de loods af bij Cape Henry. Vervolgens met een knoop of 18 langs de kust richting Jacksonville.Daar zouden we dan zondagmorgen om 4 uur de loods krijgen en dan rond 7 uur gemeerd moeten liggen waarmee de reis van Jelte c.s. ten einde komt. Aan de andere kant zou je kunnen zeggen dat zijn reis dan pas echt begint. Wie weet op weg naar een betere toekomst.

Van de orkaan hebben we in Baltimore helemaal niks gemerkt. Sterker nog, ik heb het er nog nooit zo windstil meegemaakt. Bizar dat het 200 mijl verderop bijna 200 km/h waait. Vandaag was het wat beter uit te houden dan de afgelopen dagen. Nog steeds wel rond de 30 graden maar een stuk minder klef.

Maar hopen dat het op zee weer tot rust gekomen is. Gelukkig gaat die orkaan naar het noorden en wij naar het zuiden dus moet het op onze route snel opknappen. Stel je toch voor dat onze passagiers op de laatste dag nog zeeziek zouden worden. Dat zou wel erg jammer zijn op het einde van een zo goed verlopen reis.

Zaterdag wordt het natuurlijk inpak- en opruimdag. Dan kunnen ze zondagochtend een beetje op tijd vertrekken. Het is toch een heel eind rijden van Jacksonville naar Fort Lauderdale. Zondag is wel een fijne dag om te rijden, dan is het natuurlijk rustig op de weg.

Groeten,



'Maandag 6-9-2010 The End en een behouden vaart



gm,

De Familie is zondagochtend met de auto vertrokken naar Fort Lauderdale.

Uiteraard waren ze wat vergeten dus is er iemand uit het gevolg nog even teruggereden.

Met behulp van de stuwadoors heeft Jelte uiteindelijk 'voet' op Amerkaanse bodem gezet. Hopelijk op weg naar een betere toekomst.

Het was een emotioneel afscheid. De medewerking van allen, voor of achter de schermen, was hartverwarmend en met dank aan allen is de reis uiteindeljk prima verlopen. Jelte heeft er vast ook het een en ander van meegekregen.

Nu gaat ieder weer zijn eigen weg. De familie gaat een plekje zoeken in Fort Lauderdale, wij zijn alweer op weg naar Europa en de wereld draait uiteindelijk ook gewoon weer door. Wij hopen van onze kant natuurlijk ook dat Jelte op gaat knappen. Dat wordt een lange weg maar velen zullen toch nog lang een plekje voor hem in hun hart houden.

Het gaat jullie goed en wie weet tot ziens en dan hopelijk in gelukkiger omstandigheden.



De Kapitein